مدرک آسان برای کارکنان قراردادی

در قانون کار، حداقل مزد، بیمه، عیدی، مرخصی و سنوات در هر دو نوع قرارداد وجود دارد. تفاوت اصلی در مدت است. در کار مستمر، اگر مدت قید نشود قرارداد دائم تلقی می‌شود (تبصره ۲ ماده ۷).

طبق ماده ۲۵ قانون کار، هیچ‌یک از طرفین قرارداد موقت یا کار معین به‌تنهایی حق فسخ آن را ندارد. اخراج انضباطی طبق ماده ۲۷ به تذکر کتبی قبلی و نظر مرجع کارگری نیاز دارد. در صورت فسخ یک‌طرفه، از سامانه جامع روابط کار شکایت کنید.

تسویه شامل مزد ماه آخر، حق سنوات، مزد مرخصی مانده و عیدی به نسبت مدت کار است. حق سنوات برای هر سال کار برابر یک ماه آخرین مزد است و قرارداد موقت را هم شامل می‌شود (ماده ۲۴). برگه تسویه را با اقلام جداگانه بخواهید.

طبق ماده ۷ قانون کار، قرارداد کار می‌تواند کتبی یا شفاهی باشد. با این حال قرارداد کتبی، اثبات حقوق شما را بسیار آسان‌تر می‌کند. فیش‌ها و سوابق بیمه را هم به‌عنوان مدرک رابطه کار نگه دارید.

مرجع شکایت مشمولان قانون کار، هیئت تشخیص و هیئت حل اختلاف اداره کار است. مرجع شکایت کارمندان دستگاه‌های اجرایی از تصمیمات اداری، دیوان عدالت اداری است. اینکه شما مشمول کدام هستید را از قرارداد و کارگزینی بپرسید؛ طبق مقررات هر سال؛ استعلام کنید.

اعمال مدرک خودکار نیست. در قانون کار، اثر مدرک از مسیر شرح شغل و طرح طبقه‌بندی مشاغل کارگاه تعیین می‌شود و در دستگاه دولتی طبق ضوابط همان دستگاه. تأییدیه و کد صحت پیش‌شرط تقریباً همه درخواست‌هاست.